| benz's profileMy BinPhotosBlogLists |  Tools  Help |
My Binถังขยะของกู ขอกูปล่อยไว้ในนี้ละนนะ
10/30/2007 SCG Carreer Campกลับมาแล้วคับ ค่าย SCG Carreer Camp ได้เจออะไรเยอะแยะเลย ทั้งเพื่อนใหม่ ประสบการณ์ใหม่ๆที่จะเอามาใช้และถ่ายทอดให้น้องๆด้วย โอกาสจะได้งานลอยมาใกล้สุดก็งานนี้แหละ ไม่ได้คิดฝันเลยด้วยซ้ำว่าเกรดน้อยจะมีโอกาสได้ไป SCG กะเขาด้วย เมื่อได้ไป้วก็แสดงว่าบุญมากมายเลย หวังจะได้เลยนะเนี่ยสาธุ เพี้ยงๆ มาเรื่องสวัสดิการไรมั่ง ก็ไม่มีไรมากของกินวันละ 6 มื้อ มาทีเช้าสายเที่ยงบ่ายเย็นและดึก กินกันจนตัวบวมเลย ส่วนที่พักก้อง่ายๆ ติดแอร์ มีที่ทำน้ำอุ่น มีสระว่ายน้ำ มีโต๊ะสนุก มี UBC นิดหน่อย แต่มากที่สุดเท่าที่เคยไปค่ายมาเลย อิอิ ส่วนเพื่อนๆก็โอเคมากๆอ่ะ ได้เห็นความคิดของเพื่อนๆต่างมหาลัยแล้ว ดีอ่ะ ชอบๆ เหมือนตัวเองต้องพํฒนาตัวเองให้มากกว่านี้อีกมากๆ เพื่ออนาคตที่สดใส โย่ว แค่นี้แหละแล้วเด๋วผลกจามาอัพให้ได้รู้กัน
ปล.1 ขอบคุณถุงเลือดและแว่นตาที่ทำให้เราถึงตรงนี้ (เกี่ยวป่าววะ)
ปล.2 ขอบคุณกิจกรรมนักศึกษาที่ทำให้เราพัฒนาตัวเองได้มาถึงตรงนี้
ปล.3 ขอบคุณ CT และ Chemex ที่ทำให้มีเรื่องไปคุยตอยสัมภาษณ์
ปล.4 ขอบคุณอ.วิโรจน์ กับเมทโปรเจ็คทั้ง 2 ที่ทำให้มีเรื่องโปเจ็คไปตอบตอนสัมภาษณ์
ปล.5 ขอบคุณภาควิชาวิศวกรรมเคมี บางมด ที่สอนให้ผมมาถึงทุกวันนี้
ปล.6 ขอบคุณเพื่อนๆที่ภาค ที่ม. ที่รร.มากมายที่.....(มากเกินบรรยาย)
ปล.7 ขอบคุณเพื่อนๆที่ค่ายสำหรับมิตรภาพ แนวความคิดต่างๆ
ปล.8 ขอบคุณ SCG ที่กรุณาเลือกผมไปเข้าค่ายนะคับ ขอบคุณคับ
10/6/2007 ผูกพัน บอย ตรัย ภูมิรัตนนี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า ไม่มีเสียงคำคำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ถาม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว 9/28/2007 ชีวิตปี 4 ที่จะจบเทอม 1 แล้วตอนปี 3 ใครๆก้อบอกว่า ปี 4 เนี่ยเรียนน้อยสบายๆ ไม่ยาก แต่พอมาเจอกะตัว ไรวะ นี่หรอที่เค้าว่าง่ายเนี่ย ทำไมกุเห็นมีแต่งาน งาน งาน แล้วก้องานวะ วุ่นวายไปหมดแล้วเนี่ย ไหนจะต้องเตรียมเก็บเกรดเพื่อไปทำงานอีก ไหนจาต้องหางานอีก เวลาส่วนตัวลดน้อยลงเรื่อยๆ ตะก่อนนะ วันนึงอย่างน้อยก็ต้องละครสักเรื่อง เด๋วนี้ เฮ้อ อาทิตย์ละเรื่องก็เก่งแล้ว งานเยอะมากมายอ่ะ ทั้งแลบ ทั้งโปรเจ็ค ทั้งสัมมนา ไหนจะงานปิโตรอีก วุ่นวายๆๆ ตอนนี้อยากรีบๆจบแล้วอ่ะ อยากไปทำงานละ เบื่อเรียนๆๆที่สุด อยากทำงาน(แต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่า ถ้าทำงานมันจะหนักกว่านี้หรือป่าว) แต่ตอนนี้ก็ใกล้จะสอบไฟนอลละ งานก็ค่อยๆลดลงเรื่อย เริ่มเข้าสู่โหมดอ่านหนังสืออีกครั้งแล้ว พออ่านเสร็จก้อสอบ พอสอบเสร็จก้อเตรียมสอบโปรเจ็ค หายไปทิ้งไปอีกสักอาทิตย์ก้อเปิดเทอมอีกและ ลุยต่อกับการเรียนเทอมสุดท้ายที่ไม่รู้จะเจออะไรบ้าง เหอะๆๆ แต่ก็สู้ตาย ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่ เนอะ
ปล.1 อันนี้ต้องขอบคุณก่อนเลย ไอ้ย้งกะไอ้เต๋ เมทโปรเจ็คที่ทนกุวุ่นวายมาจะครบเทอมละ
ปล.2 ขอบคุณงาน งาน งาน แล้วก็งานที่ทำให้เราได้รู้จักอะไรมากขึ้น
ปล.3 ขอบคุณงาน งาน งาน แล้วก็งานอีกที่ทำให้กุประหยัด(ไม่ค่อยได้ไปไหน) แต่ตังก์กุก้อไม่เหลือเหมือนเมื่อก่อนอยู่ดี
ปล.4 ขอบคุณน้องๆที่ทำให้กุดูแก่ทุกครั้งที่ไหว้ อิอิ
ปล.5 ขอบคุณเค้กวันเกิดจากหลานพลอย กอล์ฟ นุ้ยในปีนี้เน้อ (มาทั้งสายเลย)
ปล.6 ขอบคุณคนแก่ที่คอยให้คำปรึกษาและก็เป็นที่ระบายอารมณ์ อิอิ
ปล.7 กุจะบอกว่า กุคุมแลบตอนค่ายจูเนียร์แล้วน้า น้องจาได้ความรู้จากกุไปบ้างไหมเนี่ย
ปล.8 สุดท้าย ขอบคุณเวลาที่ทำให้เราแข็งแรง และสู้ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ (แต่ก็ยังคิดถึงอยู่นะ อิอิ) 9/19/2007 เราทุกคนต่างมีอดีต อย่าเอาอดีต มาตอกย้ำ เพื่อทำลายอนาคตทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . . จึงผิดแผกแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ เชื่อเหลือเกินว่า. . . คนทุกคนต่างมีความมุ่งหวัง มีความฝัน. . . ที่อยากมีอนาคตที่ดี การที่เราตื่นลืมตาขึ้นมา เพื่อออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ก็เพื่อก้าวเดินไปสู่จุดที่มุ่งหวังไว้ และต้องทำให้สำเร็จ คนทุกคน มีอนาคตที่ดี และมีความเป็นได้สูง ที่จะสมดังใจ แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน บางคน. . . อาจมีปัญหาทางการเงิน หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข และใครบางคนที่ว่าไว้ อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก . . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต เราจะกลายเป็นผู้แพ้ และผู้แพ้คนนั้น ... ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง เคยมีคนกล่าวไว้ว่า... "นกที่ตื่นแต่เช้า มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด" อย่ามัวแต่หลับหูหลับตา. . . จมอยู่แต่อดีต ต่อไปอีกเลยดีกว่า จงกล้าหาญอย่างนกเสรี . . . ที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย . . . และคว้าชัยชนะ มาไว้เป็นของตัวเอง หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ . . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . . ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . . เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่ อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา 9/9/2007 ความผูกพัน
|
|||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
